Surp Sarkis geleneğini sürdürdü

Türkiye’de, Ermenilerin yoğun olarak yaşayabildiği tek şehir olan İstanbul’da, azizleri anma günleri kiliselerde yapılan ayinlerle sınırlı kalıyor. Oysa eskiden, kırsal kesimlerde aziz günleri renki enstantanelere sahne olurmuş: Aynı günde doğan çocuklara azizin isimi verilir, geleneksel olarak pişirilen yemekler sofralarda yer bulur, misafirliklere gidilerek coşku ve sevinç paylaşılırmış. Ancak şu an görüyoruz ki çoğu ‘Aziz’ artık unutuluyor ve gelenekler yok oluyor.

Sasonluların Surp Sarkis’i

İstanbul’da yaşayan Sasonlular, geleneklerini yaşatmaya devam ediyor. 27 Ocak Pazar günü Kumkapı Meryem Ana Kilisesi’nde vefat eden akrabalarını anmak için hokehankist ayini gerçekleştirip, ardından kilise salonda ölülerin canları için kendi yörelerine özgü yemek veren Sasonlular aynı zamanda yüzyıllardır tekrarladıkları Surp Sarkis yortusuna özgü geleneklerini de yerine getirdiler. Sasonluların sofrasında Surp Sarkis gününe özel olarak pişirilen ‘Harisa’(keşkek), ‘Pokhind’ ve ‘Borani’ yer aldı. kavrulmuş yedi çeşit malzemeden öğütülmüş unu ocağa oturtulan güveçteki suya ilave ederek (bazı köylerde bu malzemeye pekmez de ilave edilmekte) lapa kıvamına gelene kadar karıştırarak ağır ağır pişirilen ‘Pokhind’in üzerine kavrulmuş tereyağı gezdirilerek servis yapılır.

Vakılfı Köylüler de Sarkis’i unutmadı

Surp Sarkis gününü, İstanbul’da yaşayan Vakıflı Köylü ve Musa Dağlı Ermeniler de unutmadı. Vakıflı Köyü Kalkındırma ve Dayanışma Derneği’nde bir araya gelen Vakıflıköylüler, kendilerine özgü yemeklerle geleneklerini yerine getirdiler. Vakıflıköylüler ve Musa Dağlılar bu güne özel ‘Kumba’ denilen bir çörek hazırlarlar. ‘Kumba’, sönmüş tandırda içinde un, pekmez, ceviz, mahlep, zeytinyağı ve karbonatla birlikte pancar yaprağına sarılıp pişirilir. Ailenin sayısına göre dilimlenir ve bir dilimine para konur. O parayı kim bulursa, yılın o kişi için şanslı geçeceğine inanılır.